بسیاری از افراد در مقاطعی احساس غم یا دپرس شدن میکنند. این احساس واکنشی عادی به از دست دادن یک عزیز یا مواجه با مشکلات زندگی است. اما وقتی این احساس غم که با حس استیصال و ناامیدی و بیارزشی نیز آمیخته است، تا روزها و هفتهها باقی بماند و فرد را از زندگی کردن بیاندازد، میتوان آن را چیزی فراتر از احساس غم دانست. این احساس میتواند افسردگی نام داشته باشد که البته عارضهای قابل درمان است.
افسردگی
آیا علائم آن را میدانیم؟
وجود چندین مورد از موارد زیر به مدت دست کم دو هفته، میتواند نشان از افسردگی در فرد باشد:
- احساس غم، اضطراب یا پوچی
- احساس ناامیدی و بدبینی
- احساس گناه، بی ارزش و یا مستاصل بودن
- لذت نبردن از چیزهایی که پیشتر از آنها لذت میبردید
- مشکل تمرکز، حافظه و یا تصمیمگیری
- بیش از حد زیاد و یا بیش از حد کم خوابیدن
- تغییر اشتها
- افزایش یا کاهش وزن
- احساس بیقراری و پریشانی
- فکر به خودکشی یا مرگ
- ابتلا به افسردگی الزاماً به معنای دیده شدن تمام این علائم در فرد نیست. پزشکان فردی را که در او دست کم پنج مورد از این موارد برای مدت حداقل دو هفته دیده شود، مبتلا به افسردگی بدخیم میدانند. افرادی که به افسردگی بدخیم دچار هستند ممکن است از علائم فیزیکی مانند درد یا سایر بیماریهایی همچون دل درد، سردرد و یا مشکل دستگاه گوارش نیز رنج ببرند.
علائم افسردگی در کودکان و نوجوانان عبارتست از:
- بیخوابی، خستگی، سردرد، دل درد، سرگیجه
- بیحوصلگی، منزوی شدن، کاهش وزن ناخواسته
- مصرف موارد مخدر یا الکل، افت تحصیلی، مشکل عدم تمرکز
- فاصله گرفتن از خانواده و دوستان
در صورتی که خودتان یا عزیزی در نزدیکی شما افکار مرتبط با خودکشی دارید و یا گمان میبرید افسرده هستید، به پزشک مراجعه کنید. همیشه راههای موثری برای درمان وجود دارد.
در صورتی که در نظر دارید تحت درمان تکمیلی یا متناوب افسردگی قرار بگیرید نیز بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. پزشک میتواند میزان ریسک این عمل و همچنین مزایای آن را بسنجد و تشخیص بهتری به شما ارائه کند.
آیا افسردگی علائم جسمانی هم دارد؟
وجود علائم جسمانی در افراد مبتلا به افسردگی امر نادری نیست. این علائم شامل درد مفاصل، درد کمر، مشکل در دستگاه گوارش بدن، بدخوابی و تغییر اشتها میشوند. ممکن است مشکل کُندی صحبت و حرکت نیز در فرد رویت شود. علت چنین مشکلی این است که مواد شیمیایی موجود در مغز که به افسردگی مرتبط هستند (خصوصاً سروتونین و نوراپینفرین)، در چگونگی خلقوخو و همچنین درد در انسان نقش دارند.